•.★.•M^o^N•.★.•'s profile•.★.•M^o^N•.★.•PhotosBlogListsMore Tools Help

•.★.•M^o^N•.★.•

Occupation
Location
มหิดลคือพระนาม ปิ่นสยามพระราชบิดา ที่โปรดเกล้าพระราชทาน เป็นชื่อมหาวิทยาลัย
Photo 1 of 12
More albums (1)

Sandbox

Loading...
No list items have been added yet.
There are no categories in use.

•.★.•M^o^N•.★.•

ดิน น้ำ ป่า อากาศ แร่ธาตุ พลังงาน ใกล้หมดแล้วโว้ย !!!
HP Computer Coupon

ในความทรงจำบางตอน

Loading...
August 17

ถึงเวลาแล้วที่จะต้องปฏิวัติตัวเองใหม่ อิอิ

ฮา..โย๋วว
 
 
 
ได้เวลามาอัพซะที หลังจากไม่ได้อัพมานานแล้วเหมือนกัน
 
มิดเทอมก็ผ่านไปแล้ว
 
พร้อมกับความมั่นใจ0.73 เปอร์เซ็นต์
 
สาเหตุก็คงจะเป็นเพราะตัวเราเองแหละ  ไม่ได้เตรียมพร้อมอะไรมาตั้งแต่ต้น แล้วก็มาเร่งตอนใกล้สอบ
 
อีกอย่างเราก็พื้นถานเราก็ไม่แน่น หัวก็ช้าอีก
 
แล้วต้องมาตัดเกรดกะคนเก่งๆท้างน้าน
 
แล้วมลล่ะ จะรอดกะเค้ามั้ยเนี่ย
 
เอาล่ะน้อ ถึงยังงัยก็จะสู้สู้ต่อไป
 
เพราะเคยมีคนบอกมาว่า ถ้าสู้สู้ละก็ ต้องทำได้แน่นอน
 
ถึงเวลาแล้วที่ม่นม๊นจะต้องปฏิวัติตัวเองใหม่ซะที
 
ในหลายๆเรื่อง
 
และก็เรื่องลดความออ้วนน
 
เพราะตอนนี้น้ำหนักขึ้นแบบว่า โอ้วโน้ว ไม่ไหวแล้ว
 
ดูไม่ได้แล้วตอนนี้ อ้วนมากๆๆ
 
เครียดกันเรยทีเดียว
 
ก็เรื่องที่จะอัพก็มีแค่นี้แหละ
 
ตอนนี้ก็มีความสุข สนุกสนานดีแหละ
 
อยู่ที่มหิดลนี่มีความสุขมากมาย เพื่อนๆดี น่ารักกันทุกคนเลย
 
ของกินเพียบ 555+
 
 
.
.
.
 
.
 
.
 
 
พี กะ เอส
 
-เพื่อนๆรักษาสุขภาพกันด้วยน้า ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย อิอิ
- คิดถึงเพื่อนๆแก๊งหลืบทุกคนน้า  จะนัดกันไปไหนเมื่อไหร่ก็โทรบอกด้วย อย่าลืมล่ะ
แล้วก็คิดเพื่อนๆคนอื่นๆด้วยน้า
วันอาทิตย์ที่2 กย. ไปดูละครนิเทศ จุฬา จะได้ไปเจอหยก คริสต์ แพท แย้ว เย้ๆดีจายจัง
 
ปาย ละน้า บ๊ายบาย จุ๊บ จุ๊บ
 
May 03

I'm COMMING

^________^
ดีจ้า วันนี้มีเรื่องมาให้ทุกคนอ่านกันด้วยแหละลองอ่านกันดูน้า
>> >
>> >
>> > > ผมอาศัยอยู่กับพี่สาวสองคนในบ้านสองชั้นหลังเล็กๆ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ที่ทำงานของผมอยู่***งจากบ้านไม่มากนัก
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ทุกวันหลังเลิกงานผมจะเดินกลับบ้าน
>> > > >>>> > > > ด้วยความหวังอะไรบางอย่าง
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>> ;ครับ….ความหวังของผมกำลังเดินมาแล้ว……นางในฝันของผม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > มิใช่ฝันเปียกนะท่านๆ หึ หึ)
>> > > >>>> > > > > >> > > > >
>> > > > ผมเฝ้ามองเธอมาหลายเดือนแล้วครับ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>บางครั้งผมรู้สึกเหมือนกับว่ามีรอยยิ้มเล็กๆ
>> > > >>>> > > > > >> > > จากเธอส่งมาให้ผู้ชายจืดๆ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > เช่นผม (หรือหัวใจผมมันหลอกตัวเองนะ)
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>หลายครั้งที่ผมอยากจะเข้าไปแนะนำตัวกับเธอ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > ;แต่เพราะสายตาน่าเกลียด-น่ากลัวของกะเทยควายเพื่อนของเธอ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>;ทำให้ผมต้องถอยกลับอย่างฝันหนีทุกครั้งไป
>> > > >>>> >
>> > > > >> > > > > > > >
>> > > >>> ;หากบอกไปคงไม่มีใครเชื่อว่านักกีฬากล้ามใหญ่อย่างผม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > จะกลัวกะเทยฝังใจเช่นนี้
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > >
>> > > >>>> > > >
>> >หลายเดือนมานี้ไม่มีซักวันเลยที่เจ้ากะเทยควายจะปล่อยให้เธอเดินคนเดียว
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > เมื่อไหร่ผมจะมีโอกาสนะ?
>> > > >>>> > แต่รักแท้ต้องไม่ทิ้งความพยายาม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ผมเชื่อว่าวันหนึ่งโอกาสต้องเป็นของผม
>> > > >>>> > > >
>> > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > ;ในขณะที่หัวใจผมกำลังอิ่มเอิบไปด้วยความหวังแห่งรักนั้น
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> กลับมีเหตุการณ์เลวร้ายที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้นกับชีวิตผม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> >เพื่อนของพี่สาวย้ายเข้ามาเช่าบ้านติดกับบ้านผม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;พี่สาวแนะนำให้ผมรู้จัก “พี่มด”
>> > > >>>> > > > > >> > > และขอแรงผมช่วยขนย้ายสัมภาระเข้าบ้าน
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > >
>> >
>> >;แต่สายตาและรอยยิ้มของพี่มดที่มองมายังผมซิครับ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ทำเอาหัวใจของผมเหมือนจะหยุดเต้น
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ผิวของพี่มดขาวละเอียดมาก
>> > > >>>> > > เข้าใจว่าคงผ่านการดูแลมาอย่างดี
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;พี่มดสูงประมาณ 170 ซม.
>> > > >>>> > > > > >> > เอวเล็กรับกับก้นที่ได้รูปอย่างแปลกประหลาด
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ในระหว่างที่ช่วยกันขนย้ายสิ่งของ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ผมมองผ่านหน้าอกของพี่มดอย่างไม่ตั้งใจ
>> > > >>>> >
>> > > > >> > > > > > > > ;แต่ก้ออดจะนึกถึงแตงโมลูกย่อมๆ
>> > > >>>> > > > > >>ที่แม่ค้าวางขายอยู่ในตลาดไม่ได้
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;เธอเอามันมาจากไหนนะ
>> > > >>>> เห็นแล้วน่าหนักอกหนักใจแทนจริงๆ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ยามที่เราขนย้ายสิ่งของผ่านช่องทางเล็กๆ
>> > > >>>> ที่ต้องค่อยๆ
>> > > >>>> > > > > >> > เบียดผ่านกัน
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > > > > >
>> > >
>> >>>> > > > > >> > > >
>> > > >>>> > > > > >> > >
>> > > >>>> > > > > >> >
>> > > >>>> > > > >
>> > > >>>> > > >
>> > > >>>> > >
>> > > >>>> >
>> > > >>>>
>> > >
>> >
>> >>>>>;ผมรู้สึกได้ถึงความนิ่มจากร่างกายพี่มดที่บดเบียดลงมาบนร่างกายที่เต็มไปด้วย
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > เม็ดเหงื่อของผม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> >มันเป็นความรู้สึกที่คนอย่างผมยากจะบรรยายจริงๆ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > >
>> > > ;พี่มดคงมองผมเป็นน้องเลยไม่ได้ระวังตัว
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ผมได้แต่ข่มความรู้สึกแปลกๆ
>> > > >>>> > > > > >> > > ที่กำลังปะทุขึ้นมาในใจอย่างสุดความสามารถ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > อย่างน้อยก้อเพื่อเห็นแก่พี่สาวผม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> วันเวลาผ่านไปพี่มดมาเป็นแขกประจำของพี่สาวผมแทบทุกวัน
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > บางวันก้อชวนกันออกไปดูหนังพักผ่อน
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>บางวันก้อชวนกันไปหาหมอความงาม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > >
>>;(ไม่รู้พี่สาวผมจะบ้าความงามตามพี่มดไปถึงไหนไม่เข้าใจจริงๆ)
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>แต่สายตาที่พี่มดมองมายังผมมันแฝงแววตาแปลกๆ
>> > > >>>> > > มากขึ้นทุกวัน
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > >
>> > >>;บางคืนผมหลับตานอนยังมองเห็นรอยยิ้มและแววตาคู่นั้นจนนอนไม่หลับ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ต้องลุกขึ้นมาออกกำลังกายหนักๆ
>> > > >>>> > > > > >> > เพื่อข่มความรู้สึกตัวเองให้บรรเทาลง
>> > > >>>>
>> > > > > >> > > > ;...
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > คืนนี้ตีสองกว่าแล้ว
>> > > >>>> > > ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเรียกของพี่สาว
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > >
>> > > >>>> > >
>> >;ผมเดินลงบันไดมาเจอพี่สาวกำลังประคองพี่มดที่อยู่ในอาการเมาไม่ได้สติ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> >;พี่สาวบอกว่าคืนนี้เพื่อนร่วมรุ่นเลี้ยงฉลองกัน
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > แต่พี่มดเมามาก กุญแจบ้านพี่มดก้อหาย
>> > > >>>> > > จึงต้องพามานอนบ้านเรา
>> > > >>>> > >
>> > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > แล้วพี่สาวก้อบอกให้ผมประคองพี่มดขึ้นไปนอนบนห้องของพี่สาว
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>;ส่วนตัวพี่สาวขับรถออกจากบ้านไปส่งเพื่อนๆ
>> > > >>>> อีกสองสามคน
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ผมประคองพี่มดขึ้นบันไดไปห้องพี่สาว
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ด้วยแขนขาที่สั่นจนแทบควบคุมไม่ได้
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;กลิ่นไวน์อ่อนๆ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > >
>> >>>> > > ผสมกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อาบอยู่บนตัวพี่มดลอยมาแตะจมูก
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ลูกแตงโมย่อมๆ มันเบียดกับร่างกายผม
>> > > >>>> > > > > >> > > จนหลุดออกจากเกาะอกมาโชว์แก่สายตา
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ผมได้แต่ข่มความรู้สึกตัวเอง
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>ประคองพี่มดขึ้นมาจนสุดขั้นบันไดอย่างยากเย็น
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>แต่แล้วเหตุการณ์ที่ผมไม่คาดคิดก้อเกิดขึ้น
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;คงด้วยความเมา >> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > พี่มดผลักผมเข้าไปติดผนัง
>> > > >>>> > > > >
>> >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > ;หน้าอกทั้งสองบดเบียดกับหน้าอกเปลือยเปล่าของผมอย่างแนบแน่น
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ก่อนที่ผมจะทันได้ตั้งตัว
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> >;ริมฝีปากของพี่มดก้อกดลงมาบดเบียดกับริมฝีปากผม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;...
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;จากนั้นสติของผมก้อขาดลง
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ลืมผิดชอบชั่วดี ลืมทุกสิ่งรอบกาย
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ผมทำสิ่งเลวร้ายที่สุดในชีวิตกับพี่มด
>> >
>> > >>>> > อย่างไม่น่าให้อภัย
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;สติผมกลับคืนมาอีกครั้งหนึ่ง
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>ภายใต้เสียงร้องครวญครางเจียนจะขาดใจของพี่มด
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>แต่ทุกอย่างมันก้อสายเกินที่จะแก้ไขซะแล้ว
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> >อารมณ์ที่อัดอั้นมันไหลออกจากตัวผมอย่างสุดจะควบคุม
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ผมไม่น่าทำมันลงไปเลย…..
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>;...
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ผมขอโทษ….
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>;เสียงขอโทษของผมหลุดออกมาจากปากอย่างแผ่วเบา
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>> ;ภายใต้เสียงสะอื้นและน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> >ผมกอดกระชับพี่มดอย่างสำนึกผิดในการกระทำของตัวเอง
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > ;แต่เลือดที่ไหลออกมาเต็มขาของพี่มดทำให้ผมตกใจแทบสิ้นสติ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;...
>> > > >>>> > > >
>> > >> > > > > > > > ;หลังจากคุณหมอรับตัวพี่มดเข้าห้องฉุกเฉินแล้ว
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ผมทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดแรง
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> >;คงเป็นครั้งแรกของพี่มดที่เจอเรื่องเลวร้ายเช่นนี้
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;พี่มดจะให้อภัยผมหรือเปล่านะ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>>;หากพี่มดแจ้งความกับตำรวจผมจะทำอย่างไรดี
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ผมไม่น่าทำกับพี่มดอย่างนี้เลย
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;แต่ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
>> > >
>> >>>> > > > > >>ร่างกายมันทำไปตามความต้องการของมันเอง
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;แล้วผมจะบอกเรื่องนี้กับพี่สาวอย่างไร?
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;...
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> >;พี่สาวยืนจ้องหน้าผมด้วยแววตาที่ยากเกินจะบรรยาย
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ผมนั่งก้มหน้าปล่อยเสียเบาๆ
>> > > >>>> > > เล็ดลอดออกจากปากอย่างยากเย็น
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;“ผมขอโทษครับพี่”
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;
>> > > >>>> >
>> > > > >> > > > > > > > ;พี่ก้อรู้ว่าผมเกลียดกะเทยมาก
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > "ผมลืมตัวถีบพี่มดตกบันได”
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;ผมทำไปอย่างไม่รู้ตัวจริงๆ ครับ
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;……….
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;…….
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;…..
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > > >
>> > > >>>> > > > >
>> > > >>>> >
>> >
>> >>;(เพราะรู้….ข้าจึงปล่อยนังมดไว้กับแก…..คิดไม่ถึงจริงๆ…พี่สาวรำพึงเบาๆ)
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ;...
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > >
>> > > >>>> > >
>> >;……นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า…..กะเทยควรระวังชายกล้ามใหญ่….เหอ…เหอ…
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > >
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > อ่านถึงตอนนี้แล้ว >> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ถอนหายใจกันเฮือกใหญ่
>> > > >>>> > > > > >> > > > > > > > ทำไมเหรอ
ที่มาจาก forword mail ฉบับหนึ่ง
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
โห๊ะโห๊ะ ไม่ได้อัพซะนานมากมาย วันนี้เลยถึงเวลาที่จะต้องมาอัพซะที เพราะกลัวสเปชจะถูกลืมอ่า แอดมิชชั่นก็ผ่านพ้นไปแล้ว คะแนนที่ได้มาออกมาก็อ่านะ เน่าได้ที่เลยที่เดียว จะติดกะเค้ามั้ยเนี่ยเรา เหอๆ ที่จริงมีเรื่องอยากจะอัพหลายเรื่องนะ แต่พอเวลาจะเขียนลงไปจิงๆกลับนึกอะไรไม่ออกอ่ะ ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาก็มีเรื่องผ่านเข้ามาในชีวิตมากมายเลยทีเดียว เอาเป็นว่าเค้าจะอัพเป็นเรื่องๆไปละกานนะ
- เรื่องแรกต้องดีใจกะน้องแอร์(น้องค่าย13)และน้องน้ำตาล(น้องแลป)ด้วยนะจ้ะ ที่ทำงานเก่งจนได้โล่ห์ เสียดายจังที่วันพรีเซนต์ไม่ได้ไปดูใครเลยอ่ะ มัวแต่ติดอะไรอยู่ก็ไม่รู้
- วันที่24เมษาวันเกิดครบ18ปีนี้ ต้องขอบคุณเพื่อนๆทุกๆคนมากน้า ที่จำได้ มีmsg ส่งมาเยอะมาก แล้วก็อวยพรทางเอ็มด้วย ตาไปป์ที่ไม่มีตังค์ในมือถือก็ยังใช้เบอร์บ้านโทรมาอวยพรวันเกิด แล้วก็คิตตี้(คริสต์) โทรมาอวยพรแถมยังดีดกีตาร์ให้อีก ขอบคุนทุกคนมากน้า
-วันที่28เมษา มลก็นัดหยกไว้ว่าจะมาดูตาเบนซ์เต้นcoverวงดงบัง นัดไว้บ่าย3ครึ่ง มลก็ออกตามปกตินะแต่ไอรถเวนนี่อ่าดิรอตั้งนานเสือกไม่จอดป้ายอีก มลก็เลยตัดสินใจนั่งอีกสายหนึ่ง เพื่อที่ว่าจะไปต่อรถเอา แต่ แต่ แต่ คันที่มลนั่งอ่าเค้าบอกให้ไปต่อไหนก็ไม่รู้ สรุปคือชั้นนั่งรถหลงทางหรอเนี่ย กว่าจะหาทางไปถึงได้ตั้ง5โมงอ่า หยกโกรธมลเลยอ่า แถมไม่ทันดูตาเบนซ์อีก ง่า
มลขอโทดน้า วันหลังจาไม่ทำอีกแย้ว สัญญาๆ มลก็เลยนัดตาเบนซ์ออกมา แทนที่มลจะต้องเป็นคนเลี้ยงเพราะมลเป้นคนนัด
ตาเบนซ์กลับเลี้ยงติ่มซำมล เหอๆเอาไว้วันหลังค่อยเลี้ยงคืนละกัน
- อยากรู้ผลเอนท์แล้วอ่า ลุ้นๆๆเว้ย เมื่อไหร่จะประกาศฟร่ะ
-ขณะที่อัพเนี่ยก็หิวอีกแล้ว เดือนนี้ต้องน้ำหนักขึ้นอีกแน่ๆเลย
-เมื่อวานกวางโทรมา ให้เปิดทีวีด่วนช่อง3 ปรากฏว่าเจอ เพื่อนกับแพนในตี10 ไปร้องเพลงเป็นตัวจริงด้วย แหมเพื่อนแพนอ่าไปออกทีวีไม่เห็นมีบอกกันมั่งเลยแอบเคืองนะเนี่ย
-สุดท้ายละนะอัพมายาวละ คิดถึงเพื่อนๆแก๊งค์เทพ(หลืบ)ทุกคน และก้เพื่อนๆทุกหมูเหล่าน้าจ้ะ
**อ่านแล้วเม้นห้ายด้วยละ ไม่งั้นขอห้ายจู้ดจู้ด**
December 01

S T O R Y * S T O R Y

หวาดดีๆ คร้า
มะด้ายอัพมานานแล้วน้อ (หรือเปล่า)
ช่วงนี้ก็งานเยอะ+งานยุ่ง+ขี้เกียด+เครียด+เหงา+เศร้า+รัก+คิดถึง+บ้าบอ
จะแอดมิชชั่นอยู่แล้วนะเนี่ย อีกไม่กี่วันเอง ประมาณ80วันได้มั้ง เรายังไม่เต็มร้อยเลยอ่า อ่านยังไม่ครบวิชาเลย
เห้อแต่ยังงัยก็เร่งๆๆๆและสู้ตาย 
ถ้าอย่างนั้นเรามาเล่าเรื่องราวของเราดีฟ่า
ชี วิ ต ใ น ทุ ก ๆ วั น
ได้คุมวิ่งกีลาสี เหอๆ วิ่งเองยังไม่รอดแล้วยังไปเป็นพี่คุมอีก 55+
วันนี้ๆวันที่1ธค.เราได้ไปงานโอเพ่นเฮ้าส์ของคณะวิดยา ก็นัดทุกคนไว้ประมาณ 7.30 ซึ่งมลจะเป็นคนที่ไม่ค่อยตรงเวลาเท่าไหร่ก็หวั่นๆว่าจะมาสายหรือป่าว ซึ่งไอเป้ยก็ย้ำๆๆว่าอย่าสายนะแก อย่าสายนะ เราก็ตื่นตั้งแต่6โมงเลยครับ กลัวไม่ทัน แต่ที่ไหนได้คนที่สายก็คือยายเป้ยนั่นเอง 55+ เลยออกสายเลย ไปถึงโน้นก็9.00โมงแล้วอ่า ไปถึงก็โทรหาที่ม่อน(เพราะพี่ม่อนบอกว่าจะมาด้วย) พี่ม่อนบอกเดินมาได้เลย เดินไปก็เจอพี่ม่อนนั่งอยู่ และเราก็เลือกกลุ่ม4ไว้อยู่แล้ว เราเลยไปเซ้นชื่อ มีแค่6คนเองอ่า มองไปกลุ่มอื่นเต็มๆทั้งนั้น55+ทามมายกลุ่มเรามีแค่6คนเอง ต้องเอานม(นมข้าวโพดที่เค้าแจก)มาปิดกระดาดรายชื่อ555+เป็นเพราะพี่ม่อนป่าวอ่าไปนั่งอยู่ตรงนั้น แน่ๆเลย ส่วนพวกเป้ยก็ไปอีกกลุ่มหนึ่งที่มีชีวะ มีไมโคร มีจีโอ ส่วนเราก็แยกออกไปอยากดูวัดดุนี่น่า วันนี้ก็แปลกๆอ่าเพราะปกติจะมาจุลามาอะไรพวกนี้จะต้องมีหยกมาด้วยตลอดแต่วันนี้ไม่มีหยกมาด้วยก็รู้สึกเหงาปาก55+ไม่ค่อยมีความมั่นใจ  ก็ได้เวลาที่จะไปดูภาคเคมีก่อน แต่พี่ม่อนดันพาหลงไปตรงนั้นตรงนี้ ตึกโน้น ตึกนี้  จนไม่ได้ดูเลยอ่า เจอพี่พิมด้วยแหละ น่ารักเหมือนเดิม อยากให้พี่พิมมาเป็นพี่บ้านเราจัง แล้วก็เจอพี่เยอะแยะเลยอ่า แต่ก็ไม่ได้เจอใครคนหนึ่ง 55+ไม่บอกเดาเอาเอง แล้วก็ไปดูภาควัดดุ น่าสนใจมั่กๆๆ มีอยู่คนหนึ่งอ่า นั่งรถมาจากลพบุรีเพื่อที่จะมาดูที่นี้ โหสุดยอด เค้าอยากจะเข้าที่นี้จิงๆอ่า(ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นเด็กค่ายนะเนี่ย) คู่แข่งคนเก่งๆ  เสร็จแล้วก็ไปสนามหลวงต่อ หลังจากสาธยายพระไตรปิดกเส็ด เราก็จะเดินไปธรรมศาสตร์ มีป้าแกยัดอาหารใส่มือพวกเราเลยต้องรับไว้ และโปรยให้พวกมานกิน ตลกไอเป้ยที่มันพุดว่า ซื้อข้าวโพดให้นกแดก ฮาโคตรๆ   เสียดายอ่าอยากดูภาคCTแต่ก็ไม่ได้ดู เสียดายจัง ม่ายเปนรายๆ โอกาศหน้าก็ด้าย
ห นั ง
ตอนนี้ชอบดูกุงมากมาย น่ารักทั้งนางเอกและพระเอก ตัวรองด้วย ชอบๆ
สุดท้ายแล้วนะ
ก็ขอให้เพื่อนๆขยันๆเข้านะ เทอมสุดท้ายแล้ว
คิดถึงหยก และตาไปป์ น้า เพื่อนรักสู้ๆ
ขอขอบคุนค่ายYLSC 12 อีกครั้งที่ทำให้เค้ามีวันนี้ วันที่เค้าพร้อมที่สู้กับอุปสรรค วันที่เค้ายิ้มอีกครั้ง วันที่เค้ารู้ว่าชีวิตมีค่าเพียงไร (เน่า)
รักป๊าป๊า และม่าม้าน้า
 
September 30

เหมียว เหมี้ยว

หลั่นล้า
มาอัพๆอีกเระ วันนี้วันที่ 30 กย. สิ้นเดือนพอดิบพอดี
ใกล้ถึงเวลาที่จะต้องสอบปิโตรกะพื้นฐานแล้ว
ต้องพร้อมแล้วจิ
รู้ป่าวๆวันที่27กย.อ่ะ เค้านัดกะเคนกะหยกที่จิงโบว์จะมาด้วยแต่มาไม่ได้อ่า
เสียดายจัง เลยอดเจอโบว์เลย
ก็มลมาสายอีกตามเคย มาถึงก็โทรเรียกหยกกะเคนให้มารับที่หน้าเดอะเบรน
เสร็จแล้วเราก็ตัดสินใจเดินไปชมรมกาน แล้วมลก็ให้ของขวัญเคน เป็นตุ๊กตาหมีกล่อง
ที่ชมรมวันนี้มีคนอยู่เยอะมากมาย ก็พี่เค้าสอบกันนี่เนอะ
เจอพี่เต้ก่อนคนแรก แล้วก้เจอพี่จิ พี่สาม พี่ตั๋ม พี่แซป พี่ซิ่ง พี่นุ่น พี่จ๋อ พี่วิน พี่เปรม
อยากจะบอกว่าพึ่งจะเคยคุยกะพี่ตั๋มเป็นครั้งแรก พี่ตั๋มน่ารักมากๆ คุยสนุก
แล้วก็เจอพี่จ๋อให้ไปนวดพี่เปรม 55+ พี่จ๋อก็ฮาเหมือนเดิม  ส่วนพี่เปรมก็น่ารักเหมือนเดิม
เสร็จแล้วเราก็ออกมากินสเต๊กที่สามย่านกัน
เห็นในรูปก็ไม่เท่าไหร่นะ แต่มาสั่งมาจิงๆ โอ้วโน้ว เยอะมากๆ
ก็คุยๆกานไป  กินๆกานไป มลกินจนหมดความสามารถ ยังเหลือเลยอ่า
เสร็จแล้วก็เลยแยกย้ายกันกลับ  ตอนกลับนี่จิ มลเกิดอยากไม่อยากนั่ง163 และไม่อยากจะต่อรถขึ้นมา
เลยลงทุนเดินไปหา ปอพ.12ขึ้น ซึ่งมันอยู่ตั้งโน้นฝั่งสยามเนะ เราก้เดินๆๆไป
เดินๆไปซักจุก เริ่มเอียน จนอยากจะอ้วก เดินไม่ไหวแล้วจะอ้วกตอนนั้นจิงๆน้า
ไม่ไหวๆ เส็ดแล้วก่าจะขึ้นรถได้ก็ทำแทบตายเหมือนกาน
อยากจะบอกว่าวันนี้มลมีความสุขมากๆๆๆถึงมากที่สุดเลยรู้ป่าว เพราะอะไรเหรอ หยกคงรู้นะ
เหอๆ แต่ก็แฮปปี้เบิดเดย์นะเคน ขอให้ติดบางมด 55+
 
พูดถึงวันที่15นี้ไปเจอหลายคนเลยหละ ทั้งตาไปป์ แล้วก็...
เหอๆ สู้เต็มที่
 
สุดท้ายนี้ขอให้เพื่อนๆทุกคนโชคดีในการสอบนะ
ใกล้ถึงช่วงวิกฤตแล้ว อิอิ
 
แล้วก็ถึงเพื่อนค่าย มีตติ้งค่าย12จะเกิดขึ้นอีกคั้งแน่นอน
แล้วก็มีติ้งค่าย 2บีด้วย เหะๆ
ร๊าก.นะ จุ๊บๆ
 
 
 
September 02

นับถอยหลังสู่แอดมิชชั่น

^_________^
ดี ค ร้ า
 
วันนี้ก็เป็นวันที่2กันยายน
555+ ใกล้วันที่จะต้องแอดมิชชั่นซะที
ตัวเราอ่ะ ยังไม่ค่อยจาพร้อมซักเท่าไหร่เล้ย
ขี้เกียจจจจจจจจจจจจ
โรคนี้ยังไม่หายซะที
ทั้งๆที่โดนหลายกระแสด่าเข้ามามากมาย55+
ก็มีทั้งทำให้เรามีกำลังใจกะทำให้กำลังใจเราหายไปหมด
ม่ายเปนรายๆ
 
ก็ในเดือนนี้นะ
มีอารายหลายอย่างที่ทำให้เรารู้ซึ้งถึงสัจธรรมของชีวิตมากมาย
ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน  ไม่มีอารายที่จีรังยั่งยืน
เฮ้อ
 
พูดถึงDPU Robot Camp
มีเด็กค่ายแค่20คนเอง มีผู้หญิง5คนอ่า
หนุกๆๆๆๆดี  ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ
ก็ดีนะ แต่เราออกจาเอ่อๆอ่า ทามอารายมะค่อยจะเป็น
แหมก้เป็นหญิงนี่หน่า ผู้หญิงกะหุ่นยนต์ช่ายม้า
 
 
 
 
พูดจิงๆๆนะ
ตอนนี้เราจะออนเอ็มน้อยลงและอาจจะถึงกับไม่ออนเลย
เพราะจะต้องเตรียมสอบจิงๆจังกะเค้าซะที มาเล่นๆไม่ได้แล้วล่ะ
ชอบสีชมพู อยากใส่เสื้อสีชมพู ก็ต้องขยันช่ายมั้ยล่ะ
อืม
เพราะฉะนั้นเราไปก่อนนะ
อู้มามากละ
บายๆค่ะ
 
 
 

คุยกันสดๆได้ที่นี้เลยจ้า

Loading...

ขณะนี้เป็นเวลา

Loading...

Windows Media Player